22 października 2022 roku to data, którą zapiszemy wyraźnymi zgłoskami na kartach historii naszej szkoły. To właśnie tego dnia, podczas uroczystego wydarzenia, otrzymaliśmy imię Ignacego Łukasiewicza – postaci, której geniusz i pasja odcisnęły niezatarte piętno w dziejach nauki i przemysłu.
To wydarzenie nie było jedynie formalnością. Nadanie imienia szkole stało się aktem symbolicznym, który z jednej strony był przypieczętowaniem kilkuletniego projektu „Być jak Ignacy”, z drugiej zaś otworzył przed nami nowy rozdział.
Dla nas wszystkich było to wyraźne potwierdzenie, że oto stajemy się częścią większej społeczności, że nasza szkoła ma swoją tożsamość, swoją misję i wzorzec do naśladowania.
To wyjątkowe wydarzenie zgromadziło w murach szkoły nie tylko uczniów, ich rodziców i nauczycieli, ale również przedstawicieli władz miasta, dumnych absolwentów oraz przedstawicieli Fundacji Muzeum Imienia Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce. Wśród zaproszonych gości nie zabrakło także Pani Haliny Osinskiej z Gorlic, której talent literacki wpłynął na treść sztuki przedstawionej podczas uroczystości oraz osób, które od lat wspierają działania koła naukowego „Być jak Ignacy”.
W obecności tak wyjątkowych gości nadanie imienia szkole stało się nie tylko ceremonią, ale również spotkaniem pokoleń, inspiracją do dalszej pracy nad edukacją i rozwijaniem dziedzictwa Ignacego Łukasiewicza.
Uroczystości rozpoczęły się w kościele parafialnym pw. Świętego Józefa. Ks. dr Wiesław Garczarek (absolwent SP3) poświęcił sztandar, który został ufundowany przez prezesa Fundacji Muzeum im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce. Nie był on zwykłym insygnium, ale fragmentem historii, który dotarł do nas z miejsca, skąd Ignacy Łukasiewicz zaczął swoją drogę. Jego widok był jak most, który przekraczał przestrzeń i czas, łącząc dawne czasy z teraźniejszością naszej szkoły.
Uroczystości nadania imienia przewodniczyli nam dwaj niezwykli mistrzowie sceny – pani Olga Malinowska, emerytowana nauczycielka języka polskiego i jej wychowanek, teraz nauczyciel w naszej szkole – pan Paweł Miłostan. Słowa, które płynęły z ich ust, były jak melodia, której każda nuta korespondowała z emocjami zgromadzonej społeczności.
Wśród podniosłego nastroju pojawił się też taneczny akcent. Uczniowie klasy 6d, poprzez poloneza pokazali, że tradycja może być źródłem siły i piękna. Ich każdy gest, każdy krok był pełen wdzięku i szlachetności, jakby chcieli oni podkreślić, że polonez to nie tylko taniec dworski, lecz także forma wyrażania szacunku dla wartości, które niesie ze sobą nadanie szkole imienia.
W świat Ignacego Łukasiewicza wprowadził nas spektakl pt. „Rozjaśniał mroki nocy i umysły”, który idealnie odzwierciedlał ducha wydarzenia. Scenariusz tej poruszającej historii napisała Pani Halina Osinska, emerytowana nauczycielka języka polskiego z Gorlic, która przemyślane słowa wplotła w kształtujący się mit Ignacego Łukasiewicza.
Sztuka przenosiła nas w czas, kiedy Ignacy Łukasiewicz pracował nad lampą naftową, która ostatecznie stała się symbolem jego geniuszu. Widowisko było jednocześnie nostalgiczne i inspirujące, zdolne poruszyć serca zarówno młodszych, jak i starszych widzów.
W dniu, kiedy nasza szkoła zatętniła nowym życiem pod imieniem Ignacego Łukasiewicza, serce uroczystości biło także w rytmie wzniosłej piosenki, której słowa i melodię stworzyła Agnieszka Jasień – młoda gorliczanka. Chórek szkolny, wzbogacił ceremonię swoim wzruszającym wykonaniem. Głosy uczniów, niosące treść o życiu i dokonaniach Ignacego Łukasiewicza, brzmiały jak śpiewające kartki historii.
Nadanie imienia Ignacego Łukasiewicza Szkole Podstawowej nr 3 w Środzie Wielkopolskiej to nie tylko symboliczny gest, ale także wyraz szacunku dla dziedzictwa naukowego i przemysłowego. Szkoła stała się nie tylko miejscem edukacji, lecz również inspiracją do marzeń i osiągnięć, dokładnie tak, jak Ignacy Łukasiewicz, który swoją wyjątkową wizją zapisał się na kartach historii.
Dzisiaj z nadzieją patrzymy w przyszłość tej nowo nazwanej placówki, wierząc, że imię Ignacego Łukasiewicza będzie dla uczniów bodźcem do rozwijania swoich pasji i osiągania nieosiągalnych pozornie celów. Niech ta szkoła kontynuuje tradycję kształtowania nie tylko umysłów, ale również charakterów, tworząc przyszłe pokolenia myślicieli, wynalazców i liderów.
