- Szkoła
- Ogłoszenia
- Organizacja pracy
- Szkoła Promująca
Zdrowie - Akademia
Przyjaciół Pszczół - Być jak Ignacy
- Wolontariat
- Konkursy powiatowe
- Każdy ma szansę
na sukces - Napisali o nas
- Nasze osiągnięcia
- Biblioteka
- Świetlica
- Stołówka
- Dokumenty
- Rekrutacja
- Pracownicy
- Dyrekcja
- Nauczyciele
- Pedagog
i psycholog - Logopeda
- Pielęgniarka
i stomatolog - Administracja
i obsługa - Uczniowie
- Plan lekcji
- Podręczniki
- Samorząd uczniowski
- Zajęcia pozalekcyjne
- Omnibus
- Rodzice
- Rada Rodziców
14 marca 2018 roku dotarła do nas informacja o śmierci śp. Olgi Hypki.
OLGA HYPKA (1965-2018)
Dla niektórych Pani Olga - oddana nauczycielka, wychowawczyni,
dla innych - koleżanka lub przyjaciółka, na którą zawsze można było liczyć.
Dla wszystkich - osoba niezwykle życzliwa, szlachetna i skromna, po prostu człowiek z wielkim sercem.
Nie przeprowadzi już żadnej lekcji, nie zorganizuje wycieczki klasowej. Nie spotkamy Jej na boisku podczas przerwy, czy przemierzającej dziarskim krokiem szkolnych korytarzy. Ten czas przeminął bezpowrotnie i nigdy już nie wróci. Zostało jednak coś, co warto pielęgnować. Zostały wspomnienia, jak np. te, którymi podzieliła się z nami Pani Anna Dydymska - absolwentka naszej szkoły:
Pani Olga uczyła mnie przez dwa lata od pierwszej klasy szkoły podstawowej, gdzie miałam nauczanie indywidualne. Na początku wydawała mi się lekko zdystansowana, jednak już po krótkim czasie udało nam się nawiązać doskonały kontakt. Nie tylko bardzo dobrze przekazywała mi wiedzę, ale i chętnie angażowała w życie szkolne np. poprzez wyjazdy na wycieczki. Najbardziej zapamiętam jednak jej uśmiech i życzliwość w każdej sytuacji. Ogromny żal, że odeszła tak szybko.
Do grona nauczycieli naszej szkoły dołączyła 1 września 1986 roku, czyli przeszło 30 lat temu. Ten okres w ostatnim czasie przerywany był zmaganiem się z ciężką chorobą. Wracała jednak do nas, kiedy tylko pozwalał na to stan zdrowia, gdyż bardzo tego chciała. Szkoła była bowiem ważną częścią Jej życia. Choroba okazała się jednak silniejsza.
Ciężko myśleć o Niej w czasie przeszłym, bo nie pierwszy raz przekonaliśmy się o tym, że na śmierć nigdy nie ma odpowiedniej chwili. Ona jest zawsze gościem nie na czas, zwłaszcza, kiedy przychodzi o wiele za wcześnie.
Żegnamy się z Nią fragmentem Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian - słowami, w których sens głęboko wierzyła.
Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie. Jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana.
Jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana.
Społeczność SP3