MAGICZNE SZTUCZKI W TEATRZE ...
ZA KULISAMI TEATRU NOWEGO W POZNANIU
Świat teatru to miejsce magiczne, w którym opowiadane historie ożywają przed oczami publiczności. Sceny, postaci i rekwizyty przenoszą nas w świat wyobraźni. Po podniesieniu kurtyny przenosimy się do innego, zaczarowanego świata. Za tę magię odpowiadają dekoracje, kostiumy i rekwizyty, które zaskakują różnorodnością i kunsztem. 21 lutego zajrzeliśmy za kulisy teatru, by odkryć, jak kreowana jest cudowna rzeczywistość teatralnej fantazji i podejrzeliśmy tajniki zawodu charakteryzatorki teatralnej. Umożliwiła nam to pani Agnieszka Chełkowska - Madej - specjalistka od charakteryzacji w Teatrze Nowym w Poznaniu - nietuzinkowa osoba, która o scenicznym makijażu wie wszystko.
Podczas zajęć warsztatowych w teatrze dowiedzieliśmy się, że kostium sceniczny to tylko część przygotowań do spektaklu. Drugim, równie ważnym elementem postaci granej na scenie jest charakteryzacja, na którą składają się niecodzienne fryzury, sztuczne rany, wąsy, brody i inne elementy. Na własnej skórze poznaliśmy tajniki teatralnej metamorfozy, ponieważ pani Agnieszka na nas wykonała efekty specjalne takie jak nacięcia i siniaki. Krew lała się strumieniami... Oczywiście sztuczna, bo powstała na bazie barwników spożywczych... Nie mogli o tym wiedzieć przechodnie, którzy w cenrtrum Poznania przyglądali nam się z zainteresowaniem i zdziwieniem.
Poznaliśmy także teatralne sposoby na dodawanie sobie lat. W jednej chwili nasza koleżanka Angelika stała się uroczą babunią, a kolega Karol przeistoczył się w staruszka - hipisa. Nie dowierzaliśmy, że makijażowymi trikami można zamienić jedenastolatkę w sędziwą staruszkę. Niektórym nawet wyrosły grzywki,dredy i warkocze. Wszystkim, jakże ciekawym opowieściom, towarzyszyły pokazy, w których chętnie uczestniczyliśmy. Mogliśmy stać się kimś zupełnie innym bez użycia Photoshopa.
Krótkie anegdoty związane z aktorami i wystawianymi na przestrzeni lat spektaklami, zostały wzbogacone pokazem peruk. Wykonanie jednej peruki z prawdziwych włosów odbywa się metodą szydełkową i pochłania sporo czasu. Żmudna i długotrwała praca zostaje wynagrodzona tym, że żywotność takiej peruki wynosi mniej więcej sto lat, a więc służy ona nie jednemu, a kilku pokoleniom aktorów.
Pani charakteryzatorka przybliżyła proces przygotowań do premiery spektaklu poprzedzony rozmowami z kostiumologiem i scenografem, którzy wspólnie ustalają każdy najdrobniejszy szczegół wizualnej strony spektaklu. Dla charakteryzatorki ważna jest wizja reżysera, rodzaj oraz intensywność świateł na scenie, elementy scenografii, długość dialogów, liczba scen, z których zbudowany jest spektakl oraz ilość przerw. Wszystkie te elementy mają duże znaczenie podczas przygotowywania charakteryzacji poszczególnych bohaterów spektaklu.
Ciekawostką okazało się to, że teatr to miejsce, w którym przesądy i zwyczaje odgrywają kluczową rolę. Jeśli w czasie prób lub spektaklu od kostiumu oderwie się guzik, bądź coś się na nim rozerwie, to pod żadnym pozorem nie wolno tego zszywać na aktorze. Spowoduje to tzw. "zszycie pamięci" i aktor zapomni tekst swojej roli bądź nie będzie mógł się go nauczyć! Pod żadnym pozorem nie wchodzi się też w prywatnych butach na scenę, bo tym samym okazuje się brak szacunku dla drugiego domu, jakim jest teatr. Poza tym nie miesza się dwóch światów - rzeczywistego i magicznego.
Mimo odsłonięcia przez panią Agnieszkę "teatralnej kuchni", jedno pytanie nadal pozostaje otwarte - dlaczego sztuki teatralne, w których tle mamy sztuczne łzy, dekoracje i fałsz, wzbudzają prawdziwe emocje, a teatr czaruje swą magią od wieków?
Po fascynującej wizycie w teatrze udaliśmy się do parku trampolin w Jump Arenie, który okazał się przyjemną odskocznią od codziennych obowiązków w szkole.
Uczniowie klasy Vd z wychowawcą