GRAMY W JEDNYM ZESPOLE!
Często, podziwiając otaczający nas świat, stwierdzamy, że nie ma dwóch takich samych płatków śniegu i nie ma dwóch takich samych osób. Różnice towarzyszą nam niemal w każdej chwili i w każdym miejscu. To bogactwo i wielka rozmaitość wynika z praw przyrody. Z jednej strony są one bez wątpienia bardzo atrakcyjne, z drugiej zaś - mogą rodzić trudności i dylematy. Bo tak, jak z przyjemnością patrzymy na różnokolorowe kwiaty, tak nie zawsze potrafimy zaakceptować inność drugiego człowieka. Mówi się jednak, że to nie różnice są problemem. Problemem jest nasza chęć ich niwelowania.
21 marca to kombinacja dwóch, z pozoru zupełnie banalnych liczb: 21 i 3. Dla niektórych ludzi liczby te stały się poniekąd wyznacznikiem ich życia. W 21. parze natura dała im bowiem trzeci, dodatkowy chromosom, co spowodowało odmienność biologiczną - zespół Downa.
21 marca to Ich dzień, Ich święto.
I my - społeczność SP3 włączyliśmy się w jego obchody.
Nie zamierzaliśmy w tym dniu wręczać osobom z zespołem Downa kwiatów i składać im życzeń, bo nie taki jest jego sens. Nie zamierzaliśmy na siłę odczarowywać świata, bo jest to niemożliwe. Chcieliśmy dać wyraz naszej akceptacji, chcieliśmy pokazać, że "inność" oznacza dla nas podjęcie próby zrozumienia, a nie odrzucenia; chcieliśmy urzeczywistnić powiedzenie, że INNY nie znaczy gorszy. Chcieliśmy pokazać, że z osobami tymi gramy w jednym zespole!
Nasze działania nie ograniczyły się wyłącznie do wtorku 21 marca, ale rozpoczęły się nieco wcześniej.
W myśl zasady, że kluczem do oswojenia jest często zrozumienie istoty zjawiska, nauczyciele wytłumaczyli dzieciom przyczynę powstawania zespołu Downa - w klasach młodszych uczyniły to wychowawczynie, w klasach IV-VI nauczyciele przyrody. Podczas zajęć odwoływano się często do "Bajki o aniołach" oraz historyjki stworzonej przez cytogenetyka Gabi Lederer, w której porównała ona chromosomy do maluchów - dzieci te nie chciały przerwać wspólnej zabawy i trzymając się za rączki nieroztropnie wskoczyły razem do komórki potomnej.
Przełamywanie barier umożliwiły nam również filmy pokazujące prawdziwe historie prawdziwych ludzi oraz gazetka przygotowana przez wychowawczynię Grupy B. Poznaliśmy dzięki nim osoby takie jak my, które, choć nie zawsze zrozumiane, mają swoje marzenia, kochają i chcą być kochane oraz dążą do możliwie jak najpełniejszej samodzielności. Niektórym z nich się to udaje, ale zawsze pod warunkiem, że otrzymują dużo wsparcia od innych ludzi.
Nasze zrozumienie i akceptację odmienności biologicznej osób z zespołem Downa wyraziliśmy również w słowach listu przygotowanego podczas lekcji języka polskiego.
Kulminacyjnym punktem obchodów Światowego Dnia Zespołu Downa stał się rzecz jasna wtorek 21 marca. Z myślą o przełamywaniu stereotypów i oswajaniu się z odmiennością założyliśmy tego dnia niepasujące do siebie skarpetki - symbol niedopasowania genotypowego i społecznego, z jakim borykają się osoby z zespołem Downa. Uczyniliśmy to na znak solidarności z nimi, ale też dzięki temu mieliśmy okazję przez moment poczuć się tak jak oni: coś nie pasuje, a jednak nie przeszkadza w życiu. Różnokolorowe skarpety znalazły się nie tylko na naszych nogach, ale i na sznurku rozwieszonym w głównym holu szkoły. Każda osoba, która chciała pokazać swoją akceptację ludzi z zespołem Downa, mogła w tym miejscu umieścić przygotowaną w domu papierową skarpetkę. Co bardzo cieszy - skarpetek tych było bardzo wiele.
Chętne osoby mogły również złożyć swój podpis pod deklaracją, że dla niego "Inny to znaczy ciekawy. Akceptuję go i włączam się do wspólnej zabawy."
Warto podkreślić, że nie byliśmy tego dnia sami. Zaprosiliśmy bowiem do naszej szkoły wyjątkowych gości - podopiecznych Warsztatu Terapii Zajęciowej wraz z jego dyrekcją i opiekunami.
21 marca celebrowaliśmy nie tylko Światowy Dzień Zespołu Downa, ale i pierwszy dzień wiosny. W sali gimnastycznej, w której odbyło się nasze integracyjne spotkanie, było zatem radośnie i kolorowo, były piosenki, wiosenny pokaz mody oraz doskonały pokaz tanecznych umiejętności w wykonaniu Ewy i Marcina - podopiecznych WTZ. Wspaniałym wiosenno-radosnym podsumowaniem naszego spotkania był wspólny przemarsz ulicami miasta.
Jak świat światem były obok nas, są i będą osoby niepełnosprawne. Taka jest konstrukcja natury, nie jesteśmy w stanie tego zmienić. Pamiętajmy jednak, że nie ma dwóch światów - jest jeden, wspólny.
Anna Dymna powiedziała kiedyś: Świat jest piękny, a życie największą szansą i radością. Często jednak przynosi nam też ogromne wyzwania, cierpienie, dramatyczne chwile. I choć czasem jest bardzo trudno, to jednak przede wszystkim od nas zależy, czy po ziemi będzie chodzić niebo, czy piekło; czy będzie ciemno, czy jasno.
21 marca społeczność naszej szkoły pokazała, że może istnieć świat wzajemnego szacunku, świat rozumiejących się inności, świat radosnego i rozumnego wspomagania. Czy nasze działania, nasza chęć oswajania odmienności innych ludzi wpisane zostały wyłącznie w datę 21 marca? Na pewno nie! Już teraz planujemy i realizujemy kolejne zamierzenia. Jednym z nich jest wcielenie w życie pomysłu Gabrysi Jankowiak - uczennicy klasy Vc, która zainspirowana piosenką pt. "Jesteśmy tu" w wykonaniu dzieci z zespołem Downa, ich rodziców oraz nauczycieli i pracowników Zespołu Placówek Szkolno-Wychowawczo-Rewalidacyjnych w Wodzisławiu Śląskim, stwierdziła: Nagrajmy ją i my! Już następnego dnia ruszyły przygotowania. Mamy nadzieję, że wkrótce zaśpiewamy ją dla Was i z Wami, bo...
Zgubnym jest świat pozbawiony łez i wad.
Tworzysz go, podążając w nicość dnia.
Życie darem jest, wykrzycz głośno słowa te, nawet jeśli innym czujesz się.
Poznaj swą moc, gwiazdozbiorem nieba krocz.
(...)
Kwiat rozkwita, gdy słoneczne nad nim dni, warto razem być i pomocną trzymać dłoń.
(...)
Życia nigdy dość, wykorzystam jego moc, wspólną drogą zawsze warto iść.
Jesteśmy tu, jesteśmy teraz. Na wspólny dzień, wspólny los rozświetla życia sens.
Świat nasz kręci film, kolorów wiele w nim, jeśli JA i Ty umiemy RAZEM być.
Fragment piosenki pt. "Jesteśmy tu."
Autor tekstu: Beata Rączka
Uczniowie i nauczyciele SP3
W przygotowaniu reportażu wykorzystano piosenkę pt. "Jesteśmy tu" w wykonaniu dzieci z zespołem Downa, ich rodziców oraz nauczycieli i pracowników Zespołu Placówek Szkolno-Wychowawczo-Rewalidacyjnych w Wodzisławiu Śląskim. Źródło: you tube